Stichji - Stichting Comité Herdenking Javaanse Immigratie

Ngadima en Misran Amatsabari

Misran Amatsabari: Ik was er vroeg mee begonnen. Voordat ik mee mocht doen, moest ik wel eerst besneden zijn. Dat moest, dat is de traditie. Jongens worden meestal tussen hun zesde en achtste verjaardag besneden. Ik was 8 jaar toen ik werd besneden. Ik was 15 jaar oud toen ik dingen kon bevatten en actief werd in de Javaanse tradities. Ik ging mee met de oudere mannen. Ik wilde het zelf, niemand dwong mij. Van mijn eigen ouders heb ik het niet geleerd, maar van andere ouderen die daarin gespecialiseerd zijn. Ik zat altijd naast deze ouderen, keek toe en deed na.

Vroeger stond niets op papier. Veel leerde ik door stil te zijn en te luisteren en alles wat gezegd wordt te onthouden (apalan[1]). Het is pure overlevering. Zo gaat het jaar in jaar uit

Ngadima Amatsabari: Mijn oma was een dukun[2]. In Suriname was ik niet zo actief als hier in Nederland. Er waren veel ouderen in de familie. Het werk deden zij, maar ik hielp veel en leerde. Langzamerhand kon ik het zelf doen. Toen ik mijn eigen huishouden begon, wist ik al wat ik moest doen. Hier in Nederland doe ik het samen met mijn man en omdat hij zo actief is in een organisatie ben ik automatisch ook actief betrokken.

Voor ingkung[3] wordt een haan gebruikt, de lancur. Lancur is een haan die nog niet gepaard heeft. Nadat de kippen geslacht zijn, worden ze schoon gemaakt. Het plukken van de kip moet met beleid gebeuren en ook dan wordt een sahadad uitgesproken. Voordat de kip wordt klaargemaakt wordt wederom de sahadad pertimah uitgesproken. Daarmee wordt  toestemming gevraagd om de kip klaar te maken en de zegen opdat de bereiding goed verloopt. De hele kip wordt gebruikt nadat de darmen goed zijn schoongemaakt. Ook de poten en de snavel moeten goed worden gereinigd. De kip wordt daarna met witte katoen gebonden, op een speciale manier zodat de kop van de kip rechtop staat, alsof de kip rechtop zit. Het vereist een bepaalde manier van binden, want nadat de kip gaar is moet de kip nog diezelfde houding aannemen. De houding symboliseert dat de gebeden in de richting van de allerhoogste worden gestuurd. De kip is kompleet, het heeft alle lichaamsdelen. Dat symboliseert compleetheid en dat wij bidden dat er geen tekortkomingen zullen zijn.

Soms gaat het verkeerd met de ingkung. Als er nog bloed in zit is de kip niet gaar. Het is uiterst belangrijk dat de vrouwen die voor de slametan koken gefocust zijn, en zich niet laten afleiden. Ze moeten ook rein zijn in hun gedachten, anders maken ze fouten. Vrouwen die menstrueren mogen niet koken voor een slametan. Vrouwen moeten eerlijk zijn. Dat geldt ook tijdens de ramadan.

 

 


[1] Apalan = onthouden en alles uit het hoofd opzeggen.

[2] Dukun = vrouw/man die kennis heeft van de Javaanse tradities en daarin een voorgangers rol vervult.

[3] Ingkung = gerecht gemaakt van een hele, ongehakte kip gekookt in kokosmelk en kruiden.

blog comments powered by Disqus

Ngadima en Misran Amatsabari

Ngadima en Misran Amatsabari
Geboortejaar Misran: 1948
Geboortejaar Ngadima: 1950
Woonplaats: Den Haag

Ik ben Misran Amatsabari. Ik ben in 1948 geboren in Kronenburg in het district Commewijne Mijn grootouders kwamen uit Indonesië. Mijn ouders zijn in Suriname geboren.
Mijn ouders zijn al overleden. Zij zijn in Nederland overleden. Ik woon al om en bij 32 jaar in Nederland. Het gezin van mijn ouders telde negen kinderen: vijf meisjes en vier jongens.

Lees meer...

Eerdere Berichten Verhalen